Bestuurslid in de kijker: Els Moonens

Bij de start van het nieuwe schooljaar, laten we je kennismaken met Els Moonens, een van de weinige zelfstandige hulpverleners in ons bestuursorgaan!

Wie ben je? Waar werk je? Waar woon je?
Ik ben Els Moonens, mama van Jasper en Jana en met trots zelfstandige thuisverpleegster met een eigen ronde. Ik ben van oorsprong van Kester, Vlaams-Brabant, maar woon al 26 jaar in Haaltert. Ik ben in 2000 afgestudeerd en meteen in de thuiszorg gaan werken. Ik werkte drie jaar in loondienst maar ging nadien te werk op zelfstandige basis als vervangende thuisverpleegkundige. Sinds de geboorte van mijn zoon in 2009 heb ik mijn eigen ronde.

Wat drijft jou in het dagelijkse leven?
Ondanks vele werkuren heb ik altijd al veel tijd gemaakt voor mijn kinderen. Mijn kinderen en familie zijn zeer belangrijk voor mij. Ik kan zeer veel tijd steken in een familiefeestje of verjaardagsfeestje. Blije gezichte, lekker eten, het juiste cadeau uitzoeken en geven, daar kan ik van genieten.

Wie vertegenwoordig je in het bestuur?
Reeds van in het begin van het veranderteam heb ik alle verpleegkundigen vertegenwoordigd (zowel die in loondienst, kleine zelfstandigen als grote groepen) binnen de eerstelijnszone. Ik ben best wel fier dat ik het vertrouwen van de diensten heb gekregen om hen te mogen vertegenwoordigen.

Wat zijn je verwezenlijkingen tot nu toe? Op wat ben je fier?
Ik hoop dat ik de afgelopen jaren mijn steentje heb bijgedragen. Zelf ben ik, door deel uit te maken van het bestuursorgaan en de zorgraad, breder gaan denken. Ik vertegenwoordig hierbij een heel diverse groep, waarbij ik voor iedereen goed wil doen. Ik ben dan ook verplicht om verder te kijken dan enkel mijn eigen mening. Het centraal zetten van de zorgvrager maakt dat je op een andere manier naar zorg en welzijn gaat kijken.

Als je mag dromen: hoe ziet volgens jou een ideale Eerstelijnszone er dan uit?
Ik droom van een Eerstelijnszone waarbij de zorg- en welzijnsactoren elkaar echt kennen. Daarnaast wens ik dat zorgactoren met respect zorg kunnen bieden voor elke patiënt. Ik ben er van overtuigd dat we allemaal nu al met deze intentie te werk gaan. Alle professionals mogen zeker trotser zijn op het werk dat ze elke dag verrichten. We zien vaak enkel negatieve kanten in de media, maar de hoeveelheid voldoening en dankbaarheid wordt vaak te weinig getoond.