Uitnodiging - 8 juni 2021: online verkennend overleg naar gedeelde zorg - voor mensen met psychische kwetsbaarheid binnen een bredere multiproblematiek (Stad Aalst)

  • 23 april 2021

Als hulpverlener engageert ieder van ons zich dagdagelijks om kwetsbare doelgroepen te ondersteunen en kansen te bieden. Voor vele zorgvragers biedt de hulpverlening een afdoend antwoord en krijgen zij de best mogelijke zorg. Tegelijkertijd merken we meer cliënten met een multi- problematiek, die soms door de mazen van het net vallen en staan we voor de uitdaging om meer integraal te gaan samenwerken. Hier botsen we echter in de praktijk op heel wat grenzen (bv. inzake beroepsgeheim, samenwerking met en toestemming van de cliënt, bestaande structuren binnen de hulp- en dienstverlening, ...)

We worden in het welzijnslandschap als hulpverleners geconfronteerd met cliënten die een zware impact ondervinden van hun problematiek. Het gaat over de onderbeschermde doelgroepen die zorg mijden en/of zorg missen, en soms in zorgwekkende situaties belanden. Doorgaans gaat het om cliënten die problemen en uitdagingen ervaren op verschillende levensdomeinen. We stellen hierbij vast dat er vaak sprake is van een psychische kwetsbaarheid tot een ernstige psychiatrische problematiek al dan niet gecombineerd met verslavingsproblematiek, huisvestingsproblemen, enz. waardoor men moeilijk aansluiting vindt bij de hulpverlening en bij de maatschappij. Steeds meer detecteren verschillende actoren deze cliënten, zo ook in de nachtopvang, het inloopcentrum, op straat, ....

Redenen waarom zij geen aansluiting vinden zijn velerlei. Deze hebben te maken met een aantal maatschappelijke ontwikkelingen, een aantal factoren die verbonden zijn aan de cliënt zelf en een aantal drempels bij de organisatie van de hulpverlening.

Een aantal voorbeelden:

  • Wachtlijsten
  • Financiële drempels binnen de gezondheidszorg.
  • Bestaande methodieken binnen de hulpverlening/zorg sluiten onvoldoende aan bij de verwachtingen en leefwereld van de doelgroep.
  • Slechte ervaringen met vroegere hulpverlening.

 

Een strikte afbakening van de werking van organisaties, zorgt ervoor dat bepaalde cliënten uit de boot vallen.
Te sterke focus op de zorgaanbod en te weinig focus op de zorgnood en zorgvraag.
De cliënt kan zijn zorgvraag onvoldoende omschrijven, of lijkt onvoldoende gemotiveerd. Uitsluitingscriteria zoals dakloosheid, vroegere opnames, ...

Door vermaatschappelijking van de zorg, dienen cliënten sneller opgevangen te worden buiten de muren van residentiële voorzieningen. Opname kan, maar is eerder kortdurend.
De overgang van behandeling (zowel in residentiële setting als ambulant) naar vormen van ondersteuning verloopt moeizaam, waardoor cliënten ofwel te lang in behandeling blijven, of na de behandeling zonder ondersteuning verder moeten.

In opvangcentra, psychiatrie worden bepaalde competenties verwacht, waarover deze cliënten niet beschikken.
Cliënten hebben weinig of geen ziektebesef of inzicht in hun problematiek. Dit is vaak een inherent deel van hun psychische stoornis of kwetsbaarheid.

Geschaad vertrouwen, zowel in mensen uit het informeel als uit het formeel netwerk.

Al deze factoren zorgen ervoor dat deze cliënten geen aansluiting vinden bij de maatschappij, bij de hulp- en dienstverlening. Nochtans is ‘erbij horen’ een fundamentele behoefte en ook cruciaal om te kunnen participeren aan de samenleving en eerste stappen richting (sociale) activering te kunnen zetten. Wie langdurig te kampen krijgt met sociale uitsluiting loopt heel wat ‘kwetsuren’ op. Sommigen hebben hierdoor wantrouwen in bestaande hulp- en dienstverlening waardoor het zowel voor de cliënt als voor hulpverleners als moeilijk wordt ervaren om samen een begeleidingstraject aan te gaan terwijl er wel een grote zorgbehoefte is.

Deze complexe zorgbehoefte vraagt hulp die gericht is op meerdere levensdomeinen. Er is nood aan afstemming en coördinatie van de zorg. Er is nood aan vormen van intensieve samenwerking in functie van de cliënt over de grenzen van de organisaties heen. Tegelijkertijd is er ook nood aan een breder aanbod waar deze specifieke doelgroep terecht kan voor ondersteuning op psychosociaal vlak.

NAAR EEN GEDEELDE ZORG:

Voor deze zorgmijders, zorgmissers en cliënten met een multi-problematiek willen we in onze regio bekijken om een samenwerkingsverband uit te bouwen. Doel is om welzijnspartners en partners uit de geestelijke gezondheidszorg samen te brengen en de verschillende expertises te verbinden met als doel de kwaliteit van leven voor deze cliënten te verhogen door op basis van een multidisciplinaire samenwerking en gedragen verantwoordelijkheid gedeelde zorg op te nemen.

Om te bekijken hoe we dit concreet vertalen naar een aanpak en aanbod dat maximaal inspeelt op de knelpunten die ervaren worden plannen we graag een verkennend gesprek naar gedeelde zorg op dinsdag 8 juni Om 9 uur (tot 12 uur). We doen dit op basis van een anonieme casusbespreking. Aan de hand van de casussen bespreken we de concrete noden en grenzen die jullie ervaren binnen het werkveld en denken we samen na over mogelijke oplossingen en nieuwe samenwerkingsverbanden (de focus ligt dus niet op de individuele casussen/cliënten zelf).

We vernemen graag of je kan deelnemen tegen 21 mei 2021 via dit formulier.
Kan je er niet bij zijn, maar wil je graag op de hoogte blijven, geef dan zeker ook een seintje.