Zorg- en welzijnsactoren vangen in de dagelijkse werking heel wat signalen op via allerlei kanalen. Ze vernemen problemen rechtstreeks van de betrokkenen of ervaren zelf knelpunten. Het is van belang dat deze signalen worden geregistreerd en er, indien mogelijk, oplossingen voor gezocht worden.
Het signalenbeleid vormt een geijkte manier om hiermee aan de slag te gaan.
Een (beleids)signaal is een terugkerend persoons- en situatie overstijgend probleem dat door zorg- en/of welzijnsactoren of burgers wordt opgemerkt en een structurele oplossing vraagt over organisaties of sectoren heen.
Om een betere gezondheid en een hoger welzijn te creëren voor de inwoners van deze zone, is het belangrijk om dergelijke signalen op te pikken en te verdiepen opdat er gevolg aan kan gegeven worden.
Een signaal is niet ontvankelijk als:
Een signaal kan gegeven worden aan de medewerkers van de Eerstelijnszone op een overleg, per mail, via het invulformulier op de website, …
Een medewerker neemt binnen de vijf werkdagen contact op met de indiener van het signaal en vermeldt het verdere verloop van de procedure. Wanneer het ontvangen signaal voldoet aan de hierboven beschreven definitie wordt het toegevoegd aan het signalenregister. De ontvangen signalen worden maandelijks besproken en geanalyseerd op het teamoverleg.
De weerhouden signalen worden voorgelegd aan de zorgraad. De aangewezen aanpak wordt verkend en indien mogelijk geïmplementeerd.
De signaalgevers worden geïnformeerd over de opvolging van de signalen. In het eerste kwartaal van het kalenderjaar wordt een signalenbundel verspreid naar het netwerk.
2-jaarlijks wordt deze cyclus geëvalueerd.